Effect op de kwaliteit van de fysiotherapeut door patiënten met chronische indicatie.

Om het duidelijk te maken, Wil ik met mijn eigen beroepsgroep beginnen. Stel ik heb 4 moeilijk lerende kinderen in mijn groep, want die moet je tegenwoordig aannemen, en die scoren heel,laag op de  Cito, waardoor het niveau  van mijn groep, de school en mijzelf naar omlaag wordt getrokken, ben ik dan een slechte leerkracht.

Dus als een goede fysiotherapeut meerdere patiënten krijgt met een chronische indicatie, die hij eigenlijk niet kan genezen, maar ontzettend helpt om het lijf een beetje soepel te houden, staat er dan op zijn kwaliteitskaart dat hij een slechte therapeut is,of worden chronisch en niet chronisch niet op een hoop gegooid.

Zilveren Kruis kijkt blijkbaar erg kritisch naar het aantal behandelingen die een therapeut nodig heeft om een patiënt te genezen.  Logisch hoor, dat de kosten binnen de perken gehouden moeten worden, maar fysiopraktijken hebben misschien angst om chronische patiënten aan te nemen.

Ik zou dit graag duidelijk willen hebben.

Bovenliggend
  • Offline

    Beste Corine V,

    Heel fijn, dat mijn vraag zo serieus wordt opgepakt.

    IK ben zeer benieuwd naar de uitkomst.

    Over mijn carrière als leerkracht: ik ben 35 jaar werkzaam geweest in het basisonderwijs. 20 jaar kleuters; ik denk dat daar de grootste veranderingen hebben plaatsgevonden, waarvan de meeste niet positief hebben uitgepakt voor het jonge kind. Inderdaad kwam daar steeds meer de meetbaarheid om de hoek kijken en mijn gevoel zegt, nadat de opleiding voor kleuterleidster werd opgeheven, de nieuwe leerkrachten zich geen raad wisten met een onderwijs zonder  methodes, dus die kwamen er langzaam ingeslopen. Waar wij vier jaar geleerd hadden hoe onderwijs te geven aan het jonge kind, de didactiek en pedagogiek, gaat de nieuwe generatie in vier jaar door acht schooljaren heen, met alles wat erbij hoort. De kleuter is daar nog steeds het ondergeschoven kindje.

    Ook aan de Cito-toetsen ontkwamen we niet en die zijn er nog steed. Waarom, men moet resultaten kunnen weten anders wordt men onzeker. Vertrouwen op inzicht en intuïtie is eng. Wat wij, oude kleuterjuffen in ons hoofd opsloegen door observeren, was het juiste profiel om een kind naar groep 3 te laten gaan. Maar ja, het emotionele verhaal over dat mooie kind kon dan wel kloppen ,maar waar zag de inspectie wat je eraan gedaan had en hoe je tot dit profiel was gekomen.

    In ieder geval geen prettige veranderingen,die er toe leidde dat er nu veel op papier wordt getoetst. Helaas, Fröbel en Montesori zouden zich in hun **** omkeren.

    De volgende 11 jaar heb ik groep 3 gedaan. Erg fijn om een deel te mogen zijn van het leren lezenproces en heel dankbare ouders. Ja en ook daar groeide de toetsmomenten explosief,  oor veel kinderen belastend.

    Vanwege gehoorproblemen en  chronische ziekte heb ik nog vier jaar remedial teaching gedaan. Daar kreeg ik te maken met handelingsplannen, gesprekken met begeleiders van buiten school en met ouders. Daar ging veel tijd in zitten.

    Ik mis de kinderen heel erg, maar zou voor geen goud nu voor een groep willen staan met alles wat daarbij komt, inclusief te kritische ouders.

    Ik geef nog bijles aan een Grieks jongetje en als ik met de school in gesprek ben, tellen alleen de Cito resultaten en dan zie je pas wat er verkeerd is aan al die metingen. Ik weet zeker dat hij het goed gaat doen als zijn woordenschat op peil is, maar krijgt hij die kans of moet ie vanwege de Cito een jaar overdoen ,met zijn bovengemiddeld IQ. 

    Uiteindelijk wordt de school er op afgerekend. Zoveel zittenblijvers of zoveel Cito-scores in de onderste schijf,dan ben je een slechte school en dat vindt je nu op internet terug. Ik weet tegenwoordig niet hoe zorgleerlingen het algemeen resultaat van de school beïnvloeden .

    Sorry voor het lange verhaal, ik hoop dat je het verhelderend vindt en ben benieuwd hoe ZK de resultaten vertaalt.

    Marja1

Reageren
  • Offline

    Beste Corine V,

    Heel fijn, dat mijn vraag zo serieus wordt opgepakt.

    IK ben zeer benieuwd naar de uitkomst.

    Over mijn carrière als leerkracht: ik ben 35 jaar werkzaam geweest in het basisonderwijs. 20 jaar kleuters; ik denk dat daar de grootste veranderingen hebben plaatsgevonden, waarvan de meeste niet positief hebben uitgepakt voor het jonge kind. Inderdaad kwam daar steeds meer de meetbaarheid om de hoek kijken en mijn gevoel zegt, nadat de opleiding voor kleuterleidster werd opgeheven, de nieuwe leerkrachten zich geen raad wisten met een onderwijs zonder  methodes, dus die kwamen er langzaam ingeslopen. Waar wij vier jaar geleerd hadden hoe onderwijs te geven aan het jonge kind, de didactiek en pedagogiek, gaat de nieuwe generatie in vier jaar door acht schooljaren heen, met alles wat erbij hoort. De kleuter is daar nog steeds het ondergeschoven kindje.

    Ook aan de Cito-toetsen ontkwamen we niet en die zijn er nog steed. Waarom, men moet resultaten kunnen weten anders wordt men onzeker. Vertrouwen op inzicht en intuïtie is eng. Wat wij, oude kleuterjuffen in ons hoofd opsloegen door observeren, was het juiste profiel om een kind naar groep 3 te laten gaan. Maar ja, het emotionele verhaal over dat mooie kind kon dan wel kloppen ,maar waar zag de inspectie wat je eraan gedaan had en hoe je tot dit profiel was gekomen.

    In ieder geval geen prettige veranderingen,die er toe leidde dat er nu veel op papier wordt getoetst. Helaas, Fröbel en Montesori zouden zich in hun **** omkeren.

    De volgende 11 jaar heb ik groep 3 gedaan. Erg fijn om een deel te mogen zijn van het leren lezenproces en heel dankbare ouders. Ja en ook daar groeide de toetsmomenten explosief,  oor veel kinderen belastend.

    Vanwege gehoorproblemen en  chronische ziekte heb ik nog vier jaar remedial teaching gedaan. Daar kreeg ik te maken met handelingsplannen, gesprekken met begeleiders van buiten school en met ouders. Daar ging veel tijd in zitten.

    Ik mis de kinderen heel erg, maar zou voor geen goud nu voor een groep willen staan met alles wat daarbij komt, inclusief te kritische ouders.

    Ik geef nog bijles aan een Grieks jongetje en als ik met de school in gesprek ben, tellen alleen de Cito resultaten en dan zie je pas wat er verkeerd is aan al die metingen. Ik weet zeker dat hij het goed gaat doen als zijn woordenschat op peil is, maar krijgt hij die kans of moet ie vanwege de Cito een jaar overdoen ,met zijn bovengemiddeld IQ. 

    Uiteindelijk wordt de school er op afgerekend. Zoveel zittenblijvers of zoveel Cito-scores in de onderste schijf,dan ben je een slechte school en dat vindt je nu op internet terug. Ik weet tegenwoordig niet hoe zorgleerlingen het algemeen resultaat van de school beïnvloeden .

    Sorry voor het lange verhaal, ik hoop dat je het verhelderend vindt en ben benieuwd hoe ZK de resultaten vertaalt.

    Marja1

Onderliggend
Geen gegevens