Wat doe jij dit jaar anders?

We kijken allemaal terug op een bijzonder jaar. Het jaar 2020 stond in het teken van corona, thuisblijven, ziekte, eenzaamheid en misschien wel verlies. Maar ook verbinding werd opgezocht en er ontstonden mooie initiatieven. Voor mij vooral een jaar met gemengde gevoelens.

Op werk gebied kijk ik op een mooi jaar terug. Vanaf maart werkte ik volledig thuis. Even wennen maar we waren allemaal bijzonder flexibel en hadden veel steun aan elkaar.. We hebben, ondanks alles, samen met jullie mooie dingen bereikt en dat geeft mij best een trots gevoel! Rogier heeft hier een mooi blog over geschreven: Dit leerden wij van klanten 

Op persoonlijk gebied was het een jaar van veel thuis zijn en weinig ondernemen. In een normale situatie zou ik hiervan genieten. Maar in een situatie zoals deze brengt het vooral veel onrust en angst. Aankomend jaar wil ik mezelf wat meer rust gunnen. Ik wil elke dag naar buiten als dat mag (ook tijdens werkdagen), meer lezen en ontspannen en vooral wat meer tijd voor mezelf te nemen.

Ik ben benieuwd hoe jij 2021 start! Wil je bepaalde dingen in 2021 anders gaan doen? Of juist niet? 

  • Offline

    Hallo Michelle,

    We kijken ook in de IT gebied terug op een ongelofelijk jaar waarin we met crisismanagement enorme opgave tot een goed einde gebracht hebben. Ik hoop in 2021 een aantal projecten als projectleider tot een goed einde te brengen op afstand. Op persoonlijk gebied hoop ik de medicatie (spierverslappers) die nodig zijn omdat het paardrijden niet voldoende doorgang kan vinden weer kan worden afgebouwd.

    Ik hoop in 2021 weer met jullie te mogen meedenken.

  • Offline

    Persoonlijk ga ik het weinig anders doen. Ik hoop alleen dat 'men' sommige dingen anders gaat doen. En dan m.n. hoe men tegen veel chronisch zieken en gehandicapten aankijkt. Er was en is veel aandacht voor wat quarantaine met mensen doet. Terecht, uiteraard. Maar ik hoop zó dat dit een eyeopener is voor veel mensen waar het de situatie van veel chronisch zieken en gehandicapten betreft. Zij leven vaak al jaren in quarantaine. Kunnen soms al jaren niet zomaar even naar de supermarkt. Hebben al jaren te maken met een avondklok, omdat ze domweg de energie niet meer hebben om 's avonds nog van alles te ondernemen. En bovendien is er die afspraak met de thuiszorg die hen op vaste tijden naar bed brengt.

    Had ik dit 2 jaar geleden opgenoemd, dan had er vast wel een (of vast wel meer) gedacht dat ik niet zo moet zeuren, dat ik dankbaar moet zijn dat er hulp is. Maar ik mag hopen dat diegene nu tot het inzicht komt, wat die beperking met je doet. Vooral omdat het voor menig chronisch zieke niet gaat om een tijdelijke maatregel, maar omdat ze levenslang hebben. Vrijheid en autonomie zijn belangrijke dingen in een mensenleven, ook voor mensen met een beperking. En dat mag ook de verzekering zich realiseren als ze al te star alleen focussen op kostenbesparing als een cliënt bv. een hulphond aanvraagt.

  • Hallo allemaal , wat zal dit nieuwe jaar gaan brengen !? Als we dat is konden weten nu in het begin van het jaar. 
    Denken jullie niet dat het “ vreemd “ zal zijn als we weer gewoon alles kunnen doen , Zonder ook maar enige beperking? Een knuffel geven aan wie je wilt

    Veel heb ik persoonlijk niet gemist , buiten kom is voor mij maar af en toe een ZH bezoek o.i.d. .

    Maar toch is er angst en eenzaamheid geweest. Hoop dat, dat in dit jaar snel zal verdwijnen.

    Zou graag dit jaar alle mensen weer gelukkig willen zien , de stress loopt Zó hoog op in gezinnen. Maar het blijft hopen lieve mensen . Wens iedereen een héél positief vrij en tevreden jaar toe .

    Groetjes,

    Mieke Cherry blossomCherry blossomCherry blossom

  • Offline als antwoord op jesse:

    Dag Jesse,

    Zowel op zakelijk als persoonlijk gebied wordt het een enerverend jaar voor jou! En wie weet kun je misschien wel een project op kantoor afronden in plaats van thuis op afstand. Dat zou wel leuk zijn! Ik persoonlijk hoop wel dat ik mijn collega's in 2021 weer een keer op kantoor mag ontmoeten, daar ben ik wel aan toe.

    Heb je al lang niet meer kunnen paardrijden? Begrijp ik het goed dat als je weer frequent zou kunnen rijden, dat jij de medicijnen minder of niet meer nodig hebt?

    Groetjes, Laura

  • Offline als antwoord op miekedezeeuw:

    Hallo Mieke,

    Wie had dat kunnen denken he vorig jaar dat we nu nog steeds zo zouden leven?! Ik persoonlijk heb zelfs eind februari nog carnaval gevierd, terwijl Covid-19 op dat moment al ronddwaalde in Italie en in de wintersportgebieden.

    Ik dacht zelfs dat het allemaal wel los zou lopen en dat ik na 3 maanden mijn collega's wel weer op kantoor zou zien. En nu zijn we opeens 11 maanden thuiswerken verder!

    Mieke, je bent altijd zo positief en een frisse wind. Hou dit vast hoor, ook in het nieuwe jaar! Ik blijf hopen op meer vrijheid voor iedereen. Ik voel me gezegend dat ik nog steeds kan doorwerken en een inkomen heb en hoop dat andere mensen over een tijdje weer een goed bestaan kunnen opbouwen.

    Wat we wel hebben geleerd (denk ik) is dat we meer naar elkaar om moeten kijken!

    Groetjes, Laura

  • Offline als antwoord op hss:

    Goedemiddag,

    Belangrijk wat jij hier schrijft over chronisch zieken en gehandicapten. Zij hebben vaak al heel erg lang te maken met leven in een soort van lockdown. Heb jij enig idee hoe we dat kunnen veranderen als samenleving voor deze mensen? Wat zou jij graag anders zien van zorgverzekeraars? Welke hulp zou jij graag zien of willen geven aan iemand anders? We ervaren nu allemaal wat vrijheidsbeperking met ons doet. Dit gaat de een wat makkelijker af dan de ander. Maar het is zeker goed om stil te staan bij diegenen die dit al jaren mee moeten maken.

    Groeten,

    Mouniim

  • Offline als antwoord op laurah:

    Sinds half december. Als het paardrijden weer frequent kan plaatsvinden kunnen de spierverslappende middelen gestopt worden inderdaad.

  • Offline als antwoord op jesse:

    Dus het paardrijden heeft een dusdanig effect dat je zou kunnen stoppen met deze medicijnen, dat zou toch fantastisch zijn! Ik hoop heel erg dat je snel weer mag rijden Jesse! Maar als ik de persconferentie zo hoorde gisteravond, moeten we nog even wachten op versoepelingen, in ieder geval tot 2 maart. 

  • Offline als antwoord op laurah:

    Hallo Laura , 

    Leuk je weer tegen te komen!! Positief blijven is het allerbeste . Niet dat er hier nooit eens een huilbui is hoorWink ben tenslotte ook een mens RoflRofl
    Moet je nagaan als onze kinderen /  kleinkinderen dit later vertellen ..... wie zal ze geloven dat we met mondmaskers op liepen en niet bij elkaar op visite mochten , de winkels dicht waren en er een avondklok was. Ze worden niet gelooft!! 

    Naar elkaar omkijken is zó belangrijk ,veel mensen zijn ontzettend eenzaam , angstig en bang . En de ondernemers die hebben het helemaal slecht !! 
    Persoonlijk merk ik er niet veel van , ben al zó lang aan huis gebonden , en als de avondklok in gaat liggen wij al op bed . Maar heb ook begrip dat mensen het goed zat worden en gewoon elkaar weer willen ontmoeten en normaal willen leven ! 

    Hou je allemaal sterk , we komen eruit !

  • hoi Michelle,

    2020 was inderdaad een hectisch jaar, maar in bepaalde opzichten ook best een rustig jaar.
    op het werk was het soms best spannend, hoe moesten we omgaan met de corona in het openbaar vervoer, hoe houden we het veilig en hoe blijven we rijden?
    tot op dit moment is de werkgelegenheid gelukkig geen probleem geworden en door de overheidssteun is het voor de werkgever nog enigszins uit te houden, zie het met mate.
    gelukkig is het op onze lokatie beheersbaar gebleven met besmettingen, maar incidenteel een besmetting en dan niet vanuit de werkomgeving.

    privè is het gelukkig ook rustig gebleven, soms misschien wel iets te rustig, maar de gewenste buitenlandse vakantietrip komt van nog wel een keer, dit jaar is het eigenlijk gebleven bij een weekje uitwaaien op texel toen het nog kon (wat natuurlijk ook heerlijk was)
    jammer was wel dat je minder sociaal live contact kon hebben, maar zo lang het kon toch verantwoordt blijven doen.
    mijn vrouw werk met jong volwassenen met een verstandelijke beperking op een dagbesteding en soms ook in hun woonsituatie.
    daar was natuurlijk veel meer te merken van beperkingen en risico's, maar door o.a. een werkgever aldaar die goed bezig was met de regels ging daar bijna alles goed.
    1x is er een besmetting geweest in het woonhuis, precies op het moment dat m'n vrouw daar aanwezig was, belde de huisarts dat 1 bewoner positief getest was, toen gezamelijk besloten dat het het minst belastend zou zijn voor o.a. de collega's(met kleinere kids) als zij daar zou blijven.
    was even een hectische 2 weken quarantaine voor haar, maar wel helemaal goed verlopen zonder dat zij besmet is geworden.
    qua bewegen hebben we zo veel mogelijk doorgewandeld dit jaar samen met 2 vriendinnen, soms even niet met 3 tegelijk, maar wel zo vaak als mogelijk wel gelopen.

    qua vergaderen met de verzekerdenraad was het even omschakelen van fysiek aanwezig zijn naar vergaderen via teams.
    het was even wennen de eerste keer, maar door gedisciplineerd te vergaderen ging dat best goed , zelfs als we samen met de friesland vergaderde met meer dan 40 mensen gelijktijdig.

    voor nu is het nog even volhouden, even vol blijven houden met alle maatregelen en hopen dat er spoedig weer iets meer ruimte gaat komen.
    (de kapper wordt wel gemist, m'n haar is nu te lang aan het worden om er nog een model in te houden, dus dan maar een tube gel er in met als resultaat dat de krulletjes vanuit de jeugd weer terug zijn gekomen ;-), bij m'n vrouw is de uitgroei nu zo ver dat de kleuring er zo goed als helemaal er uit is en de grijze haren de overhand hebben :D )

    groet mike