Kanker zit ook in je gedachten

Kanker neemt je leven over. Niet alleen door de intensieve behandeling in het ziekenhuis. Ook buiten de behandelkamer en in je gedachten houdt de ziekte je continu bezig. Leven met en na kanker roept allerlei vragen en zorgen op. Bijvoorbeeld over je gezinsleven, de situatie op je werk, je seksualiteit en hoe je naar het leven kijkt. Dit vraagt net zo goed aandacht, en staat daarom vandaag centraal op Wereldkankerdag 2019.

Zilveren Kruis steunde de ontwikkeling van OncoKompas, een e-health hulpmiddel waarmee je een totaalplaatje krijgt van je kwaliteit van leven. Op basis van je situatie geeft OncoKompas je betrouwbare tips over onder meer gezonde voeding en hoe je kunt omgaan met vermoeidheid en angst.

Wat doe jij om leven met of na kanker zo dragelijk mogelijk te maken?

Bovenliggend
  • Offline

    Mijn man is 7,5 jaar ziek geweest. Dit begon ooit met blaaskanker. Vorig jaar werd zijn blaas en prostaat verwijdert (toen nog net 49 jaar)Altijd onder controle geweest, en regelmatig onderzoeken. Vorig jaar een tumor in zijn hoofd en uitzaaiingen in zijn longen. Een paar maanden geleden zat het ook in zijn rug en in zijn benen. Hij zag het niet meer zitten om behandeld te worden, hij wilde niet meer ziek worden van behandelingen, de laatste was een immunotherapie. De laatste tijd was een lijdensweg met heel veel pijn. Begin deze maand is hij overleden. Dit proces wens ik niemand toen. Ik voelde mij als partner zo machteloos en het is verschrikkelijk je man zo te zien lijden en hij heeft zoveel grenzen verlegd. We waren 30 jaar samen. Het besef begint langzaam door te dringen dat hij er echt niet meer is. Dit valt mij erg zwaar. We hebben een dochter (22) en een zoon(20), ook voor hun is het onwerkelijk. Ik wil iedereen die hiermee te maken krijgt, heel veel sterkte toewensen. Nu helemaal met de kerstdagen in aantocht, wij zijn niet alleen, maar ik hoop dat het snel januari is.

Reageren
  • Offline

    Mijn man is 7,5 jaar ziek geweest. Dit begon ooit met blaaskanker. Vorig jaar werd zijn blaas en prostaat verwijdert (toen nog net 49 jaar)Altijd onder controle geweest, en regelmatig onderzoeken. Vorig jaar een tumor in zijn hoofd en uitzaaiingen in zijn longen. Een paar maanden geleden zat het ook in zijn rug en in zijn benen. Hij zag het niet meer zitten om behandeld te worden, hij wilde niet meer ziek worden van behandelingen, de laatste was een immunotherapie. De laatste tijd was een lijdensweg met heel veel pijn. Begin deze maand is hij overleden. Dit proces wens ik niemand toen. Ik voelde mij als partner zo machteloos en het is verschrikkelijk je man zo te zien lijden en hij heeft zoveel grenzen verlegd. We waren 30 jaar samen. Het besef begint langzaam door te dringen dat hij er echt niet meer is. Dit valt mij erg zwaar. We hebben een dochter (22) en een zoon(20), ook voor hun is het onwerkelijk. Ik wil iedereen die hiermee te maken krijgt, heel veel sterkte toewensen. Nu helemaal met de kerstdagen in aantocht, wij zijn niet alleen, maar ik hoop dat het snel januari is.

Onderliggend
  • Offline als antwoord op helen1:

    Bedankt dat je hier jouw/jullie verhaal deelt, Helen. Wat een enorm heftige tijd hebben jullie achter de rug, echt verschrikkelijk. 

    Ik lees in je bericht dat het een enorme lijdensweg is geweest. Dit wens je inderdaad absoluut niemand toe. Een opeenstapeling van pech en een uitputtingsslag voor het lichaam. Echt ontzettend triest voor jullie gezin, familie en vrienden. Ik kan mij niet inbeelden hoe zwaar dit voor jullie is. 

    Je sluit je bericht heel mooi af met het sterkte wensen van mensen die hier mogelijk mee te maken krijgen. Ik sluit mij hierbij aan en ik wil jullie, maar ook anderen in een soortgelijke situatie veel sterkte wensen komende tijd en specifiek ook komende dagen. Juist met de feestdagen, kunnen jullie een extra hart onder de riem gebruiken.